Στέκι για χαλαρά τσιμπολογήματα, διατηρεί μεν τα κλασικά χαρακτηριστικά της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής του, έχει διαμορφωθεί όμως στη λογική του concept που φιλοξενεί με στυλ που δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ταβέρνα στην εξοχή. Έχει πιστούς θαμώνες και φανατικούς φίλους η off Broadway ταβέρνα του Χάρη Τζίτζη στη Γλυφάδα, που ψάχνει αρκετά τα υλικά του – φρέσκα, εποχικά, της στεριάς ή της θάλασσας, αναδεικνύονται ωραία από την κουζίνα, που μαγειρεύει ντελικάτα 30 χρόνια τώρα. Στο γευστικό σποτ της Πολιτείας, με σαφή ελληνική ταυτότητα και ελληνικό και ξένο κοινό, συνδυάζονται σταθερές επιδόσεις, ατμόσφαιρα σχεδόν… Ο Κώστας Δήμας μετέτρεψε το 1982 το πατρικό του σπίτι με τους στάβλους στη Δάφνη σε ταβέρνα, η οποία με τα χρόνια απέκτησε φανατικούς οπαδούς. Ο μακρόστενος χώρος, οι ασβεστωμένες σκάλες, τα μπλε πορτοπαράθυρα και τα καρό τραπεζομάντιλα παραπέμπουν σε άλλες, πιο νοσταλγικές εποχές της πρωτεύουσας, ενώ τα μερακλίδικα μεζεδάκια στο τηγάνι (τηγανητό συκώτι, χωριάτικο λουκάνικο, σαγανάκι με παστουρμά) κάνουν καλή παρέα στην πάντοτε παγωμένη μπύρα.

Carlo Piccoli στο 5ο Cantina Academy: «Τα ορεινά τυριά έχουν μέλλον όταν συνδυάζουν παράδοση και καινοτομία»

Ο καλλιτέχνης είχε ερωτευτεί μια Κολωνιώτισσα, σύχναζε στην ταβέρνα και είχε προτείνει στους πρώτους της ενοίκους της να επέμβει καλλιτεχνικά στον χώρο − η γειτονιά τα μαρτύρησε όλα αυτά στους τωρινούς της. Το όνομα το κράτησαν, έτσι λεγόταν ταβέρνα από πάντα το μαγαζί, κράτησαν και την παλιά του ταμπέλα, την έκαναν το λόγκο τους. O δεύτερος, ο Γιώργος, πήρε την απόφαση να αφήσει τη Ζυρίχη και τα χρηματοοικονομικά με τη λήξη της δεύτερης μεγάλης καραντίνας, να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ακολουθήσει αυτό που σκεφτόταν για χρόνια, τον δρόμο του κρασιού. Γιατί έκανα αυτό τον κάπως μπακαλίστικο διαχωρισμό; Γιατί μόλις εμφανίστηκε ένα μαγαζί που, αν και καινούργιο, δεν μπορώ να πω ότι με έκανε να νιώσω όπως στις πιο πρόσφατες εστιατορικές αφίξεις, μοιάζει λες και ήταν εκεί από πάντα.

Πώς να φτιάξετε τις παπαρδέλες με καβουρμά που σερβίρουν στις Σεϋχέλλες

Αγρόκτημα Ρεγκούκου Οι περισσότεροι δεν ξέρουμε καν που βρίσκεται η Αμυγδαλέζα, η έδρα της ταβέρνας. Η ιστορία μας ξεκίνησε στην οδό Ομήρου στο Χαλάνδρι το 1977, όταν οι αδερφοί Ανδρέου άνοιξαν την πρώτη τους οικογενειακή ταβέρνα με την ονομασία «Τα Βαρέλια». «Το μαγαζί το έδωσα» λέει με μια υποψία συγκίνησης στη φωνή ο Νίκος Κιούπης, που όμως παραμένει η κολόνα και η ψυχή της ταβέρνας. Απόσταση απίθανα μικρή για όσους τιμούν τα κοψίδια, αφού σχεδόν στην κορφή του λόφου, μέσα στο χωριό, βρίσκεται η ταβέρνα του Γαβρίλη, με ιστορία σχεδόν ενός αιώνα. Η συνέχεια γράφεται με κάποια από όσα ψήνονται στην ψησταριά στο πίσω δωμάτιο, από παϊδάκια, που είναι το θέμα μας εδώ, και ωραία ψημένο, μαλακό συκώτι, μέχρι σπαλομπριζόλες, και rib-eye και τεράστιες tomahawk.

Η σπάνια περίπτωση του Οινομαγειρείου Ζωοδόχος Πηγή στα Καμίνια

• Χαρούλα Αν ο δρόμος σου σε βγάλει στην Αθηένου, μία επίσκεψη στην ταβέρνα της Χαρούλας, επιβάλλεται.
• Η οικογένεια Παπαδιώτη διατηρεί από 1988 στην Αρτα, Σκουφά 183, ένα κατάστημα γρήγορου φαγητού, κι αυτό που το έχει αναδείξει στις ημέρες μας και το έκανε να ξεχωρίσει ώστε να γίνει παράδειγμα, είναι ότι η μεγαλύτερη πλέον ποσότητα των προϊόντων που πουλάει, αντιπροσωπεύει τις ηπειρώτικες (αρτινές) πίτες και φτιάχνονται φρέσκες μπρός τα μάτια σου.
• Ύστερα ο Τάκης Καρυανός έδωσε τα σκήπτρα στους τρεις σερβιτόρους του, που ακόμα συνεχίζουν την παράδοση της ταβέρνας.
• Οι χειροποίητες πίτες και τα κρέατα της σχάρας πρωταγωνιστούν στο μενού, αλλά δε λείπουν και τα πιάτα «της ώρας» όπως αρμόζει σε κάθε παραδοσιακή ταβέρνα σαν αυτή.

Δοκιμάστε τα τηγανητά καλαμάρια (λουκούμι), το χταπόδι και τις γαρίδες στη σχάρα (ζητήστε να μη σας τις παραψήσουν). Στην ταβέρνα μπορείτε να φάτε μοσχάρι «αντρεκότ» ψημένο εξαιρετικά, πατάτες κομμένες στο χέρι και ζουμερό χωριάτικο λουκάνικο. Τέτοιο είναι τα Φιλετάκια, μια ταβέρνα-ψησταριά που λειτουργεί από το 1966 και έχει γίνει must προορισμός για τους λάτρεις του καλού κρέατος. Η Δάφνη είναι μία από τις πιο ωραία διατηρημένες παλιές γειτονιές της Αθήνας και κρύβει γαστρονομικά διαμάντια.

Ταβέρνα Κληματαριά στην πλατεία Θεάτρου

Φασολάδα, ρεβυθάδα, φασόλια, κουκιά, φάβα σκέτη ή παντρεμμένη, μπακαλιάρος, τηγανητές σαρδέλες, πατάτες γιαχνί, κοκκινιστό με μακαρόνια, κριθαράκι γιουβέτσι, σαλάτες και κρασάκι… Αλλά από γεύσεις, μία και μία. Το πολύ άλλα εξήντα για να σου ἐλθουν τα πρώτα, δεύτερα και ό,τι άλλο έχεις παραγγείλει. Ώσπου ν’ αδειάσει όμως, έχεις πιάσει ήδη συζήτηση και δύσκολα ξεκολλάς. Το Δίπορτο είναι ένα υπόγειο κουτούκι που βρίσκεται στην Κεντρική αγορά της Αθήνας, Σωκράτους και Πλατείας Θεάτρου γωνία. Εκτός από τις σαλάτες με βραστά λαχανικά από το δικό τους μποστάνι και τα σχετικά πρώτα, υπάρχουν αστακοί και ψάρια που ψήνονται με μαστοριά, κάποια κρεατικά και μια ενδιαφέρουσα λίστα κρασιών. Στην οδό Σαλαμίνας και Ψαρών στα Ταμπούρια του Πειραιά, βρίσκεται – όπως γράφει η ταμπέλα – το «Οινοπαντοπωλείον το Ειδικόν, Απ.

Kykko Bowling: Ο θρυλικός χώρος της Λευκωσίας έκανε δυναμικό comeback

Φοράμε τα καλά μας για εσάς. Γιατί, δεν ήταν λίγοι οι κάτοικοι της πρωτεύουσας που είχαν εντοπίσει από τότε το μοναδικό κλίμα των λόφων και του βουνού. Η ιταλική φινέτσα προσγειώθηκε στην οδό Πραξιτέλους και μας υποδέχεται σε ένα καταπράσινο περιβάλλον. «Ο πελάτης ήρθε επίσκεψη στο σπίτι μας και θέλουμε να φύγει ευχαριστημένος» λέει με χαμόγελο η Άρτεμις. Εδώ, στη γοητευτική ταβέρνα του Βαρδή, θα δοκιμάσεις εύγευστη μαμαδίστικη κουζίνα, αρχίζεις να τρως και ξεχνάς να βάλεις όριο.

Γνωρίστε μας στους φίλους σας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ13 μαγαζιά που στρώνουν λευκά τραπεζομάντηλα και μας φροντίζουν Τα δουλεύει η ίδια οικογένεια και έχουν ακριβώς τον ίδιο κατάλογο και ίδια προϊόντα. Η πρώτη ύλη προέρχεται αποκλειστικά από Έλληνες κτηνοτρόφους, με κομμάτια που φτάνουν από διάφορες γωνιές της χώρας, ενώ συνεργάζονται απευθείας με επιλεγμένους βοσκούς, τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στον κατάλογο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ10 μαγαζιά κρυμμένα στις στοές της Αθήνας, για φαγητό, ποτό και ατμόσφαιρα Τα παϊδάκια τους είναι από τα καλύτερα που έχω φάει σε αθηναϊκή ταβέρνα, κομμένα λεπτά και ψημένα μαστόρικα.

Ζημιά είναι η απέριττη νοστιμιά μιας ορφανής λιγκουινάδας βρασμένη στο ζωμό του κρέατος στα 12 ευρώ σε μερίδα για δύο. Το πιο γ@μ@το έδεσμα που δοκίμασα στο σερί των ορεκτικών ήταν το εξαιρετικό αρνίσιο κεμπάπ, αφράτο και καρυκευμένο με μαστόρικη ένταση, σερβιρισμένο με homemade εξαίρετη πίτα, γιαούρτι και πολύ ταιριαστό κόλιανδρο. Θέλει δηλαδή να δώσει "ταυτότητα στο ελληνικό κρέας" όπως μου είπε, και να τιμήσει επωνύμως "τους βοσκούς που μας προμηθεύουν εξαιρετικά αρνιά, προβατίνες, και κατσίκια, οδηγώντας σ ένα ανώτερο επίπεδο την ελληνική κρεατοφαγία με μια head to tail χασαπική". Η άρτι αφιχθείσα κρεατοταβέρνα του Άρη Βεζενέ, έχει ατμοσφαιρικό κινηματογραφικό σκηνικό, εξαιρετικά μπινελίκια, μαγειρευτά και φυσικά παϊδάκια.